19/12/2009 - İçimdeki küçük kıza..

''Söyle kaç yaşındasın
Dertlerin başındasın
İstisnasız her an
Geçmişi özlüyorsan "

Yetmedi mi daha çektiklerin küçük kız!

 Kendi canını yaktığın yetmedi mi?

 Geçmişi ne denli özlüyorsun bu kadar?

 Çok mu yordular seni, çok mu kırdılar, yarı yolda mı bıraktılar yoksa..?

Yetmedi mi daha bunlar.. Neden körsün hala..?

"Bilmem kaç yaşındasın
Gözleri yaşlardasın
İstisnasız her an
Yarını düşlüyorsan "

Niye bu denli ıslak gözlerin..?

 Niye istisnası yok geçmişi özlediğin, Yarını düşlediğin günlerinin...

Acıtmaktan yorulmadın mı kendini daha...

" Yolculuk nereye
Neler uğruna ölmeye
Dört yalnızlıkla bir doğruyu götürmeye''

Bu sefer kimin uğruna ateşe atacaksın kendini..?

Kimin uğruna vazgeçeceksin bir şeylerden?

 Onlar seni uçurumdan attı görmüyor musun küçük kız..

 Yetmedi mi yalnızlıkların...

Elinde doğrularının kalmadığı, yalnızlığının alıp götürdükleri az mı geldi canına...

"Hadi durma ağla, ağla
Yaşlar kurur zamanla, ağla
Böyle kahpedir dünya
Son bulur kollarında

Hadi durma ağla, ağla
Yüzünü ıslatmasan da ağla
Belki hepsi bir ruya
Son bulur kollarında "

Ağla! Ağla ki anla ne denli can yakar zaman!

 Yaşlar zamanla kurur mu, gör ağla da!böyledir dünya..

Bu kanundur küçük kız..

Her güzel şey kollarında, gözünün önünde can veriverir..

 Bir rüya oluverir en gerçek bildiklerin...

"Söyle kaç yaşındasın
Herkes kadar yalnız mısın ?
İnce ince titremen
Soğuktan mı sanırsın ? "

yalnız mısın zaman kadar..?

 Kimse kalmadı mı yanında ...

Bak gitti giden sen hala soğuktan mı sanırsın, ince ince titremen..

"Bilmem kaç yaşındasın
Herşeyin farkındasın
Acılar biriktirip
Damla damla harcarsın "



alıntıdır

25/10/2009 - sen yoksan...

Gece yarısı yokluğunun kâbuslarından korkuyla uyanıyorsam
Yetim kalmışçasına
Düşlerimin ortasında sadece sana ağlıyorsam
Anla işte;
Ağladıkça hasretine gözyaşlarım süzüldükçe toprağa
Bir gün sensiz bitip bir sayfa daha ekliyorsam yalnızlığıma
Yüreğim sızlıyor içten içe
Ve canım acıyor...
alıntı

23/10/2009 - Senden uzakta...

Hiç göremediğim ama daima hissettiğim gözlerinden bir yudum nefes alıp sana yazıyorum yine.
Yürek mürekkebiyle yazılmış onca karalamaya inat seni yaşıyorum satırlarımda.
Sen ve ben. İki ayrı kentin sabahında aynı güneşle uyanan iki sevdalı. İmkansızlığın içinde, yokluğun acı nefesinde " aşkı " soluyan iki yürek...
Boşver be bitanesi;suyla ateşin, geceyle güneşin birbirlerini sevmesi gibi imkansız olsa da aldırma.
Biliyor musun bitanesi;yağmuru dilenen kuru toprak gibi her sabah hiç bilmediğim nefesini soluyorum ben.
Güneşi bekleyen kuru yaprak gibi akşam kızıllığında gelecekmişsin gibi hep seni bekliyorum.
Biliyorum hiçbir zaman kapımı çalmayacak ellerin ve belki de hiçbir zaman ellerini tutamayacağım ve ellerim avuç içlerinde terlemeyecek belki de hiçbir zaman...
Olsun ben yine de seni çok seviyorum... Bırak bu dünya bize hasret borcu olsun.Kavuşmasın sırtlarımız birbirlerine.
Değmesin dudaklarımız dudaklarımıza. Sevgi bu değil mi ? Yokluğunda bile sevmeyi bilmek...
Ben seni yokluğunda bile sevmeye razıyım bitanesi..
Aşkı yücelten bu değil midir ki zaten?...Buralara yağmur yüklü bulutlar konuk olduğunda seni daha bir arıyorum yağmurun her damlasında ..
Çünkü;saçlarımı ıslatan bir yağmur damlası kadar berrak olduğunu biliyorum bu sevginin..
Musluğu açıp avuç içlerime akan suyu delice içmek istiyorum yokluğunda. Çünkü içtiğim sensin gibi geliyor,çünkü senin su kadar temiz bir insan olduğunu biliyorum...
Kana kana içiyorum;yüreğinin deryalarındaki nefesi içer gibi içiyorum her defasında....
Sanki seni içiyorum kana kana....
Senden uzakta;dokunduğum herşey de ellerinin sıcaklığını arayıp duruyorum.
Oysa ellerini hiç tutmadım ki !..
Ama hissediyorum işte o sıcaklığı ve o hiç bilmediğim sıcaklığı öyle çok özlüyorum ki bitanesi..Baktığım her noktada gözlerinin derinliğindeki umudu seviyorum...
Biliyorum gözlerini hiç görmedim ama görmesem de hep seni yaşıyorum ben.
Seninle yaşar gibi yaşıyorum senden uzaklarda buralarda....
Seninle;görmeden sevmeyi, dokunmadan hissetmeyi öğrendim ben.
Bir insan yürekten sevilince;dokunmadan sıcaklığını,tenini,nefesini,ko kusunu,soluğunu hissedilebiliyormuş sevdiğinin.Ben seninle öğrendim bitanesi bunu...
Seninle yürekten sevmeyi öğrendim ben..
alıntı 

19/10/2009 - ve BİTTİ...

adam küçücüktü ama yüreği büyük
kadın büyümüştü ama küçücüktü içindeki çocuk
tanıdı adam kadını 
kadın,belki  küçücük diye umursamadı adamı  
kaybetti zaman zaman izini adam
yılmadı aradı hep ve bir gün buldu onu
açtı küçücük bedenindeki kocaman yüreğini ona
kadında daha önce görmediği bir şey gördü onda
çıkarsız,umarsız,yalansız sevgi yi gördü gözlerinde
sevdi kadın bu kocaman yürekli küçücük adamı
zaman zaman iç hesaplaşması yaşasada kendi içine
sevdi işte sevdi,adamda onu

bitmesi gerek ti, yoktu sonu  ikiside biliyordu
yüreklerine söz geçirmeye çalıştılar olmuyordu
kadının düşündüğü ama yapamadığını
küçücük yaşına bakmadan adam yapıverdi birgün
bitti dedi,bitti olmaz bu iş
seninle olmak en çok istediğim şeylerden biriydi ama
sen hiç benim olamazsın,bende senin
 dedi ve gitti...

-sevgi-

15/10/2009 - uslanmadım...